نویسنده: گروه تولید محتوای دنتارو | تاریخ: سه شنبه 19 اسفند 1404 | تعداد بازدید: 1080
پایهریزی سلامت دهان و دندان کودک باید از همان روزهای اول زندگی آغاز شود، حتی زمانی که هنوز هیچ دندانی در دهان نوزاد دیده نمیشود. باکتریهای causing پوسیدگی میتوانند از طریق والدین به دهان نوزاد منتقل شوند، بنابراین رعایت بهداشت شخصی والدین و تمیز کردن لثههای نرم نوزاد بسیار حیاتی است. استفاده از یک گاز استریل مرطوب یا دستمال نخی برای پاک کردن لثهها بعد از هر شیردهی، نه تنها باقیمانده شیر را پاک میکند، بلکه کودک را به حس لمس در دهان عادت میدهد تا در آینده مقاومتی در برابر مسواک نداشته باشد. همچنین، جلوگیری از عادت خوابیدن کودک با شیشه شیر حاوی شیر یا آبمیوه، مهمترین اقدام برای پیشگیری از "پوسیدگی شیشهای" است که میتواند به سرعت دندانهای در حال رویش را نابود کند.
همانطور که کودک رشد میکند و دندانهای بیشتری رویش میکنند، نیاز به یک روتین ساختاریافته برای تمیز کردن دندانها بیش از پیش احساس میشود. والدین باید بدانند که تا حدود سن ۶ تا ۷ سالگی، کودکان مهارت ظریفکاری لازم برای مسواک زدن دقیق را ندارند و حضور و نظارت والدین در این فرآیند ضروری است. مسواک زدن باید دو بار در روز (صبح و شب) انجام شود و حداقل دو دقیقه طول بکشد تا تمام پلاکهای میکروبی از سطوح دندان و خط لثه پاک شوند. علاوه بر مسواک، به محض اینکه دو دندان کنار هم قرار گرفتند و فضای بین آنها بسته شد، استفاده از نخ دندان باید آغاز شود، زیرا مسواک به تنهایی قادر به تمیز کردن فضاهای بین دندانی نیست و پوسیدگیهای بین دندانی در کودکان بسیار شایع هستند.
آنچه کودک میخورد، نقش مستقیمی در سلامت یا خرابی دندانهای او دارد. باکتریهای موجود در دهان با قندهای موجود در غذا و نوشیدنیها ترکیب شده و اسید تولید میکنند که مینای دندان را تخریب میکند. مهمترین عامل در ایجاد پوسیدگی، نه تنها مقدار شیرینی مصرفی، بلکه "تعداد دفعات" مصرف آن در طول روز است. هر بار که کودک تنقلات شیرین یا نوشیدنیهای اسیدی میخورد، محیط دهان به مدت ۲۰ دقیقه اسیدی میشود. بنابراین، محدود کردن میانوعدههای شیرین و جایگزینی آنها با غذاهای سالم و مغذی، یکی از بهترین راهکارهای پیشگیری از پوسیدگی دندان در کودکان است. تشویق کودک به نوشیدن آب پس از خوردن خوراکیها نیز به شستشوی طبیعی دندانها و خنثی شدن اسیدها کمک میکند.
علاوه به مراقبتهای خانگی، مراجعه منظم به کلینیک دندانپزشکی برای انجام پیشگیریهای تخصصی، هزینههای درمانی آینده را به شدت کاهش میدهد. دندانپزشکان اطفال با انجام معاینات دورهای میتوانند خطرات پوسیدگی را در مراحل اولیه شناسایی کرده و قبل از دردگیری عصب اقدام کنند. یکی از موثرترین روشهای پیشگیری در کودکان، فیشور سیلانت است که در آن شیارهای عمیق دندانهای خلفی با یک ماده پوششی پر میشود تا از تجمع باکتری در آنجا جلوگیری شود. همچنین، فلورایدتراپی با غنیسازی سطح دندان با یونهای فلوراید، مقاومت مینا را در برابر اسیدها چندین برابر میکند. این ویزیتها همچنین فرصتی مناسب برای آشنا کردن کودک با محیط دندانپزشکی و کاهش ترس او از درمانهای دندانی است.
کودکان در دوران بازی و فعالیتهای روزمره همواره در معرض خطرات فیزیکی برای دهان و دندان خود هستند. ضربه به دندان در کودکان بسیار شایع است و knowing نحوه برخورد با این شرایط میتواند تفاوت بین حفظ یا از دست دادن دندان را تعیین کند. همچنین، برخی عادات رفتاری مانند مکیدن شست، استفاده طولانیمدت از پستانک یا فشار دادن زبان به دندانها، اگر در سن مناسب متوقف نشوند، میتوانند باعث تغییر شکل فک و نامرتبی دندانها شوند. والدین باید نسبت به این عادات حساس باشند و با راهکارهای مناسب و مشورت دندانپزشک، کودک را برای ترک آنها یاری کنند. علاوه بر این، برای کودکانی که ورزشهای پربرخورد انجام میدهند، استفاده از محافظ دهانی (Mouth Guard) برای جلوگیری از شکستگی دندانها ضروری است.
